เสียงระเบิดบนผืนดินชายแดน สะท้อนคำถามถึงศีลธรรมของมนุษย์ อนุสัญญาออตตาวา…พันธสัญญาแห่งความหวังเพื่อหยุดยั้งอาวุธสังหารเงียบ
ร่วมถอดรหัสเหตุผล ความจริง และหัวใจของสนธิสัญญาที่โลกยังรอวันปลอดภัย
เหตุการณ์สะเทือนใจเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2568 ยังไม่จางหายจากความรู้สึกคนไทย เมื่อกำลังพล 3 นายประสบเหตุจากทุ่นระเบิดสังหารบุคคล ขณะลาดตระเวนในพื้นที่ช่องบก จังหวัดอุบลราชธานี ติดแนวชายแดนไทย-กัมพูชา เหตุการณ์ครั้งนี้กลายเป็นชนวนสำคัญที่ทำให้รัฐบาลไทย โดยกระทรวงการต่างประเทศ ต้องออกแถลงการณ์ประณามอย่างรุนแรงที่สุดต่อการกระทำที่ละเมิดอธิปไตยของชาติและขัดต่อหลักกฎหมายระหว่างประเทศ
รัฐบาลไทยยืนยันหนักแน่นว่า การวางทุ่นระเบิดเช่นนี้เป็นการกระทำที่ฝ่าฝืนพันธกรณีตามอนุสัญญาว่าด้วยการห้ามใช้ทุ่นระเบิดสังหารบุคคล หรือ “อนุสัญญาออตตาวา” ซึ่งประเทศไทยให้สัตยาบันและยึดมั่นเสมอมา
อนุสัญญาออตตาวา (Ottawa Convention หรือ Mine Ban Treaty) คือสนธิสัญญาระหว่างประเทศที่มีเป้าหมายเพื่อยุติการใช้ทุ่นระเบิดสังหารบุคคลทั่วโลก ทั้งในยามสงครามและหลังความขัดแย้งสิ้นสุดลง อนุสัญญานี้เปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2540 ที่กรุงออตตาวา ประเทศแคนาดา และมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2542
ปัจจุบัน มี 164 ประเทศที่เข้าร่วมเป็นภาคีของอนุสัญญาออตตาวา รวมถึงประเทศไทย ส่วนหมู่เกาะมาร์แชลล์แม้จะลงนามแล้ว แต่ยังไม่ได้ให้สัตยาบัน จึงยังไม่ถือเป็นภาคีสมบูรณ์
เสียงเรียกร้องจากประชาคมโลก
อนุสัญญาฉบับนี้สะท้อนความตั้งใจร่วมกันของมนุษยชาติ ที่ต้องการเห็นอาวุธสังหารเงียบซึ่งพรากชีวิตและความฝันของผู้คนหมดสิ้นไปจากผืนแผ่นดิน ทว่าก็ยังมีประเทศมหาอำนาจหลายแห่งที่ไม่เข้าร่วมเป็นภาคี เช่น สหรัฐอเมริกา จีน รัสเซีย อินเดีย และปากีสถาน โดยต่างให้เหตุผลในมิติความมั่นคงภายในและยุทธศาสตร์ป้องกันประเทศ
หากประเทศใดไม่ปฏิบัติตาม จะเกิดอะไรขึ้น?
แม้อนุสัญญาออตตาวาจะไม่มีบทลงโทษทางเศรษฐกิจหรือการใช้กำลังโดยตรง แต่แรงกดดันจากประชาคมโลกคือกลไกสำคัญ
• ถูกประณามอย่างรุนแรง จากนานาชาติ องค์กรระหว่างประเทศ รวมถึงภาคประชาสังคมที่เคลื่อนไหวเรื่องนี้ เช่น International Campaign to Ban Landmines (ICBL)
• เสียชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือ ในเวทีระหว่างประเทศ ส่งผลต่อความสัมพันธ์และภาพลักษณ์ของประเทศนั้น ๆ
• ขาดความร่วมมือ โดยเฉพาะในภารกิจเก็บกู้ทุ่นระเบิดและการช่วยเหลือผู้ประสบภัย
หัวใจสำคัญของอนุสัญญาออตตาวา จึงไม่ใช่เพียงถ้อยคำในสนธิสัญญา แต่คือการสร้าง บรรทัดฐานทางศีลธรรมและการเมือง อันมั่นคง เพื่อให้ทุกประเทศร่วมกันยุติการใช้อาวุธร้ายแรงที่ฝากบาดแผลไว้บนร่างกายและหัวใจของพลเรือนอย่างทุ่นระเบิดสังหารบุคคล
อนุสัญญาออตตาวา หรือชื่อเต็มว่า อนุสัญญาว่าด้วยการห้ามใช้ สะสม ผลิต โอน และทำลายทุ่นระเบิดสังหารบุคคล ค.ศ. 1997 คือหนึ่งในความหวังสำคัญของโลก ที่ต้องการเห็นผืนดินปลอดภัย…เพื่อให้ทุกย่างก้าวของมนุษย์เต็มไปด้วยชีวิต ไม่ใช่ความตาย
#nbtconnext #เล่าเท่าที่รู้ #คนคลองกระแชง