🔸สำนักข่าวรอยเตอร์ได้เสนอสกู๊ปข่าวเมื่อวันที่ 16 มกราคม 2568 เกี่ยวกับสถานการณ์การจัดการขยะในภูเก็ตว่า แม้ว่าภูเก็ตจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม มีการพัฒนาด้านการท่องเที่ยวอย่างรวดเร็ว และตั้งเป้าหมายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน หรือ Sustainable Tourism Destination ภายในปี 2569

อย่างไรก็ตาม ด้วยการพัฒนาด้านการท่องเที่ยวอย่างรวดเร็ว ประกอบกับมีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก โดยในปี 2567 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางเยือนภูเก็ตราว 13 ล้านคน จากจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติทั้งหมด 35 ล้านคนที่มาเยือนไทย ส่งผลให้ภูเก็ตผลิตขยะเป็นจำนวนกว่า 1,100 ตันต่อวัน ปริมาณขยะมหาศาลดังกล่าวก่อให้เกิดวิกฤตด้านการจัดการขยะในภูเก็ต เกิดปัญหาขยะในทะเล และกองขยะขนาดใหญ่ในบ่อทิ้งขยะที่มีอยู่แห่งเดียวในจังหวัด

นอกจากนี้ ยังมีปัญหาการขาดแคลนเตาเผาขยะ ซึ่งปัจจุบันมีเพียง 1 เตา และเผาทำลายขยะได้เพียง 700 ตันต่อวัน ไม่เพียงพอต่อปริมาณขยะที่ผลิตได้ต่อวัน กองขยะดังกล่าวยังสร้างมลพิษทางกลิ่นให้แก่ผู้อยู่อาศัยโดยรอบ ซึ่งต้องแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าโดยการงดกิจกรรมนอกที่พัก หรือการเปิดเครื่องปรับอากาศและเครื่องฟอกอากาศตลอดวัน เกิดภาระค่าไฟฟ้ากว่า 6,000 บาทต่อเดือน

🔸ในขณะเดียวกัน สำนักข่าวรอยเตอร์ได้สัมภาษณ์นายศุภโชค ละอองเพ็ชร รองนายกเทศมนตรีนครภูเก็ต ถึงแนวทางการจัดการปัญหาขยะ ซึ่งมีแผนลดจำนวนขยะลงร้อยละ 15 ภายใน 6 เดือน ทั้งการเปลี่ยนขยะเป็นเชื้อเพลิง และการทำโครงการลดขยะอินทรีย์ร่วมกับหน่วยงาน NGO ตลอดจนการขยายพื้นที่บ่อขยะ และการสร้างเตาเผาทำลายขยะเพิ่ม เพื่อมุ่งสู่การเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

อย่างไรก็ตาม จากการสัมภาษณ์ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปเนต มโนมัยวิบูลย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการขยะจากมหาวิทยาลัยบูรพา มีความเห็นเพิ่มเติมว่า นโยบายการเพิ่มพื้นที่บ่อขยะและสร้างเตาเผาทำลายขยะใหม่นั้นไม่เพียงพอ ต้องส่งเสริมการลดและแยกขยะในพื้นที่ด้วยเช่นกัน